Kruijswijk kan einde maken aan ‘Nederlandse frustratie’

Kruijswijk kan einde maken aan ‘Nederlandse frustratie’

Dat deze aanvaller in het lichaam van Steven Kruijswijk zat, wisten velen niet, inclusief hijzelf wellicht. Het klassement was het doel van de rossige Brabander deze Giro, maar na etappe vier kon daar een streep doorheen. Het werd aanvallen. Drie keer zat hij al mee. Twee maal resulteerde dat in een top tien-notering (tweede en zesde).

Foto: Connor Mah, flickr.com cc

Altijd Kruijswijk
Die ene andere keer werd er echter het meest over zijn optreden na gesproken. Zijn solo op de flanken van de Campitello Matese (rit acht) deed menig Nederlander van de bank opspringen en het volume van de televisie een paar streepjes harder zetten. Op vijf kilometer van de finish strandde Kruijswijk zijn solo. Een solo die overigens aardig wat weg had van die van van non-klimmer en landgenoot Albert Timmer tijdens de Giro van 2014. Helaas voor hem. Helaas voor wielerminded Nederland. Allebei haalden ze het niet.

Hoe sterk is Kruijswijk wel niet als hij het keer op keer kan opbrengen om mee te zitten in een ontsnapping en wat voor vernuft heeft hij wel niet om telkens het juiste groepje uit te kiezen. Als er een renner van Lotto-Jumbo ten aanval trekt in deze Giro – en je hem al niet aan zijn brede schouderpartij herkent – weet je haast zeker dat het Kruijswijk is. Daarbij is ‘Stevie’ vermoedelijk de enige Lotto-coureur die het aankan om op dat bergachtige terrein ten aanval te trekken.

Maglia azzura
Kruijswijk mikt op een ritzege, maar denkt ook aan de bergtrui. In de strijd om die ‘maglia azzura’ staat hij vierde, achttien punten achter Benat Intxausti, die overigens de eerste renner wiens achternaam met een ‘i’ begint die het bergklassement in de Giro kan winnen. Maar dat terzijde. Zeker in de laatste week is er nog een hele rits aan punten te verdelen en zal Kruijswijk het gevecht aangaan met de de Spanjaard. Ook de Colombiaan Carlos Betancurt gaat zich in die strijd mengen.

Nooit
Alleen omwille van de Nederlandse frustratie van het nog nooit hebben gewonnen van de bergtrui in de Ronde van Italië en het gegeven dat ‘we’ in de Tour van 1989 (Gert-Jan Theunisse) voor het laatst het bergklassement wonnen in een grote ronde, moet Kruijswijk voor het bergklassement gaan. De laatste keer dat een Nederlander na Theunisse ook maar meedeed voor de bergtrui in een grote ronde is bovendien niet eens voor heugenis van de jongste generatie van het peloton.

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

AlphaOmega Captcha Classica  –  Enter Security Code
     
 

Powered by Calculate Your BMI
%d bloggers liken dit: