Hebzucht Alejandro Valverde stopt pas bij regenboogtrui

Hebzucht Alejandro Valverde stopt pas bij regenboogtrui

Zondag 26 maart, vroeg in de middag. Alejandro Valverde staat weer eens ergens op een podium. Ditmaal in Barcelona. Mede dankzij drie ritzeges kroont hij zich tot eindwinnaar in de Ronde van Catalonië. Zijn dochter Natalia en zijn zoon Pablo vergezellen hem dit keer op het ereschavot.

Foto: Laurie Beylier, flickr.com cc

Kinderen kennen weg naar podium
Traditiegetrouw neemt de bijna 37-jarige Valverde minimaal een van zijn vier kinderen mee het podium op als hij weer eens ergens prijs heeft gereden. Dat wil nog al eens het geval zijn, zoals bijvoorbeeld gisteren. Als er een heuvel in het parcours van een wielerwedstrijd zit, is de kans dat Valverde prijs heeft gereden evenredig aan een glimlach op het gezicht van de Colombiaanse klimmer Esteban Chaves op ieder willekeurig moment van de dag.

Hoewel Valverde zijn twee andere kinderen (Alejandro en Ivan) in Barcelona ontbraken bij de huldiging, is de weg daar naar toe ook voor hen een bekende. Eentje die zij vermoedelijk vaker bewandelden dan tweederde van het hele peloton. Mocht u Valverde niet dé beste renner van de 21e eeuw vinden, dan zal u in elk geval beamen dat hij tot de beste drie behoort. En anders denkt u dat na het lezen van de onderstaande alinea’s wel.

Verbluffende statistieken
In Catalonië had Valverde het de voorbije week extra op zijn onverslijtbare heupen. De zege in de ploegentijdrit werd zijn ploeg Movistar in de tweede etappe ontnomen. Valverde en een hoop ploeggenoten kregen een tijdsstraf van een minuut. Dat deerde de coureur uit Murcia niet. Hij spoelde de kater weg met drie ritssuccessen. Prompt eindigde hij elke etappe bij de eerste veertien in de daguitslag.

Even verbluffende cijfers kan Valverde je over de rest van zijn carrière geven. Winnen en boodschappen doen zijn ongeveer synoniem in het leven van de Spanjaard: het is allebei normaal. Hij boekte 104 overwinningen. Hij stond in elke grote ronde op het podium. Hij won veertien etappes in de Giro, Tour en Vuelta. Hij won negen keer een klassieker.

Gezien Valverde zijn indrukwekkende staat van dienst reed hij waarschijnlijk ruim dertig procent van zijn loopbaan in alternatieve truien dan die van zijn eigen ploeg rond. De Spaanse kampioenstrui, de leiderstrui of de leiderstrui in wat voor nevenklassement dan ook, ze belandden maar wat vaak om de schouders van Valverde.

Tegenpool van Samson met regenboogdroom
Een kalige man op leeftijd komt tevoorschijn als Valverde zich ontdoet van zijn helm en bril. Je zou hem – zoals dat met veel wielrenners in alledaagse kloffie is – nog nauwelijks herkennen. De volle bos haar van de jonge Valverde, die imponeerde in de Vuelta en in zijn eerste Tour (2005) een ritzege boekte door Lance Armstrong te verslaan in een sprint, is niet meer. Maar anders dan Samson is Valverde er alleen maar sterker op geworden.

Behoudens een dopingsmet van twee jaar is de enige smet op de loopbaan van Valverde dat hij geen wereldkampioen is geworden. Ja, zes keer podium, maar nooit de regenboogtrui. Voor iemand die ‘El Imbatido’ (de onverslaanbare) als bijnaam heeft, moet dat hoe dan ook een ergernis zijn.

Goede kans dat we daarom voorlopig nog niet van (de hebzucht van) hem af zijn. Eind vorig seizoen tekende de allrounder een contract wat hem tot 2019 bindt aan Movistar, het voormalige Caisse d’Epargne en Illes Balears, waar Valverde al twaalf jaar voor uitkomt. In het voetbal zou dat clubliefde heten.

Als het goed is krijgt Valverde nog minimaal drie kansen om die wereldkampioenendroom in werkelijkheid te veranderen. Alleen al om er voor te zorgen dat zijn kinderen Alejandro, Ivan, Natalia en Pablo nog voor het begin van hun eigen carrière op het grootst denkbare podium hebben gestaan, wil Valverde die droom dolgraag laten uitkomen.

Powered by Calculate Your BMI
%d bloggers liken dit: