Exoten in het peloton: van Panama tot Taiwan

Exoten in het peloton: van Panama tot Taiwan

Je hebt traditionele wielerlanden, wielerlanden en geen wielerlanden. Die laatste categorie is het leukst. Want geef nou zelf toe, wat is leuker dan een Ethiopiër die 51e wordt in de Tirreno-Adriatico (op de fiets) of een Albanees die 23e wordt in Gent-Wevelgem? Nou, niets! Een overzicht van vijf van deze exoten in het huidige peloton. 

Foto: Miquel C., flickr. com cc

Albanese primeur
Eugert Zhupa is de eerste renner uit Albanië die zijn brood verdient met fietsen. De man uit het westen van het land grenzend aan de Adriatische en Ionische Zee, mocht bij het WK tijdrijden in 2013 voor het eerst ruiken aan een koers tussen de giganten van het peloton. Zhupa werd op vijf na laatste/72e (streep door wat u liever niet hoort). Buiten drie Italiaanse koersjes als elite renner zonder contract is het een raadsel waar Zhupa in 2014 uithing.

Hoe het ook wezen mag. Het leverde Zhupa een contract op bij het Pro-Continentale Southeast. Prompt sprintte hij begin dit seizoen twee keer bij de eerste tien in een kleine Venezolaanse rittenkoers. Het betekende een opmaat voor nog meer succes. In de meest heroïsche Gent Wevelgem ooit werd Zhupa warempel 23e. Wie denkt dat de Albanezen momenteel idolaat zijn van de nationale voetbalploeg, voor wie het EK lonkt, heeft het mis. Wielrenner Zhupa heeft Albanië in zijn greep.

Ethiopiër die niet hardloopt
De Wikipedia-pagina ‘Ethiopisch sporter’ bevatte buiten twee verdwaalde wintersporters, drie voetballers, een zwemmer en 110 atleten tot voor kort geen wielrenners. Getachew Atsbha bracht daar met de eindzege in het berg- en jongerenklassement in de Ronde van Rwanda verandering in: hij dwong een eigen categorie af. Atsbha zijn beste prestaties zijn daarmee gelijk genoemd.

Dat geldt niet voor Tsgabu Gebremariam, die het aantal Ethiopische coureurs met een Wikipedia-pagina verdubbelde. En in tegenstelling tot zijn landgenoot is er voor Gebremariam wel een toekomst in de wielersport weggelegd. De Afrikaan vond als een van de eerste Ethiopiërs uit dat er ook andere duursporten dan hardlopen zijn en dat resulteerde in een driejarig dienstverband bij MTN-Qhubeka. Na vorig seizoen maakte hij de overstap naar Lampre. Daar trekt hij zijn stijgende lijn door.

Foto: cdamain, flickr.com cc

Europa mijdende Taiwanese WorldTour-renner
Het seizoen is al even bezig maar Chun Kai Feng heeft zijn eerste koers op Europese bodem nog altijd niet afgewerkt. Ondanks dat het pas zijn eerste seizoen bij Lampre is en hij de afgelopen jaren louter voor Aziatische formaties uitkwam, deed de Taiwanees dat nog nooit. Desondanks zorgt de zesvoudig kampioen van Taiwan met zijn contract bij Lampre voor het negende Aziatische land met een renner in de WorldTour. Onder meer Oezbekistan, Iran en Maleisië gingen Taiwan voor.

De motivering van Lampre voor het aantrekken van Feng lijkt gezien zijn prestaties eerder van commercieel dan sportief belang te zijn. Hoe dan ook, hij is de eerste Taiwanees in deze sport op het hoogste niveau. De vergelijking met schaatser Ching-Yang Sung gaat dan ook goed op. Sung was vorig seizoen de eerste Taiwanese schaatser die de top bereikte.

Algerijnse topper
Van wielrenners uit Eritrea die goed presteren kijken we niet meer op en dat geldt des te meer voor Zuid-Afrikaanse coureurs. In de persoon van Youcef Reguigui heeft nu ook Algerije haar topper. Reguigui is bij MTN-Qhubeka bezig aan zijn derde jaar en beleeft dit seizoen zijn doorbraak. Nadat hij in de Ronde van Qatar voorzichtig zijn neus aan het venster stak, haalde hij in de Ronde van Langkawi uit met eindwinst.

Het is niet ondenkbaar dat Reguigui dit jaar zijn debuut maakt in een grote ronde. Zijn Afrikaanse ploeg ontving een wildcard voor zowel de Ronde van Frankrijk als de Ronde van Spanje. De vaandeldrager van het Algerijnse wielrennen volgen op Twitter is overigens een aanrader. Zijn tweets (onder meer hier en hier) zijn geen simpele 140 karakter tellende tekstjes, maar ware levenslessen.

Overschatte Panamees
Dat de Panamees Ramon Carretero Marciaq nog altijd een contract bij een Pro-Continentale formatie heeft, is een wonder. Panama is niet bepaald het land met een sportcultuur. Buiten het verspringgoud van Irving Saladino op de Olympische Spelen van 2008 in Peking won het Centraal-Amerikaanse land al 67 jaar geen olympische medaille.

Een contract uit medelijden? Wie weet. Carretero, ploeggenoot van Zhupa, staat sinds 2013 onder contract bij Southeast (ofwel voorgangers Vini Fantini en Neri Sottoli). In die drie seizoenen stond er vaker ‘DNF’ of ‘DNS’ achter zijn naam dan een eindklassering. Dat gold ook voor de Ronde van Italië van vorig jaar, die hij in etappe zeven voor gezien hield. Hoe het ook wezen mag. Een exoot is Carretero in elk geval.

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

AlphaOmega Captcha Classica  –  Enter Security Code
     
 

Powered by Calculate Your BMI
%d bloggers liken dit: