Buitenlandse schaatsers maken stappen in Nederlandse dienst

Buitenlandse schaatsers maken stappen in Nederlandse dienst

Een recordaantal van zestien buitenlandse schaatsers begon dit jaar in dienst van een Nederlandse schaatsformatie aan het seizoen. Een goede vijf maanden en tientallen wedstrijden later kan de balans op worden gemaakt: hoe deden ze het bij hun Nederlandse ploeg?

Foto: Wikimedia Commons

Een maand na de eerste wedstrijden van het seizoen waren de zestien al weer gereduceerd tot vijftien. Qishi Li werd door de Chinese bond bij de Chinese selectie gehaald. Wel of niet gesteund door de ervaringen die ze bij het Nederlandse iSkate Development Team opdeed, greep de Chinese dit seizoen vijf wereldbekermedailles op de 1.000 meter, waarvan een gouden.

iSkate Development Team
Haar drie voormalige Chinese ploeggenoten bij het iSkate Development Team presteerden dit jaar wisselend. Fan Yang zette zijn stijgende lijn door en greep bij het wereldkampioenschap voor junioren de wereldtitel op de 1.000 meter en zilver op de 500 meter. Xin Zhao maakt langzaam de definitieve overstap naar de A-groep in de wereldbekers. Longjiang Sun verging het dit seizoen echter wat minder. Zijn beste prestatie van dit jaar was plek vijftien op de massastart bij de WK afstanden.

De overige vier leden van het iSkate Development Team, de Canadees Cooper Hunter en de Noren August Teodor Haugen, Anders Furnéé en Magnus Myhre Kristensen, kwamen dit seizoen nog niet in aanmerking voor de wereldbekers bij de senioren.

Het jaar van Erbanová
Op de vraag welke buitenlandse schaatser dit seizoen de grootste stappen maakte is maar een antwoord juist. Dat was Karolína Erbanová. De 22-jarige Continu-rijdster won brons op de WK afstanden (1.000 meter) en het WK sprint. Daarmee viel Tsjechië voor het eerst in de prijzen op de sprintafstanden. Ook ploeggenote Nao Kodaira kan terugkijken op een geslaagd seizoen. De Japanse werd derde op de 500 meter bij de WK afstanden, waar op basis van haar sterkere vorm in het voorseizoen nog meer had ingezeten.

Dat geldt ook voor Heather Richardson, die ondanks haar drie plakken op de WK afstanden, haar tweede plek op het WK sprint en haar vierde plaats op het WK allround, misschien nog wel meer prijzen bij elkaar had kunnen rijden. Zo was ze bij haar bronzen race op de 1.500 meter bij de WK afstanden bijvoorbeeld een kleine twee tellen langzamer dan bij de wereldbekerrace, eveneens in Thialf, van twee maanden eerder.

Van topjaar naar pechjaar
Alexis Contin, teamgenoot van Richardson, kende met brons op de WK afstanden (massastart) en plek vijf op het WK allround een prima jaar. En passant kwam hij ook nog tot een persoonlijk record op de 500 en 10.000 meter. Van een prima jaar naar een pechjaar dan: Daniel Greig. De Australiër kwam door blessures pas in de tweede week van februari voor het eerst in actie in wereldbekerverband. De schaatser van Beslist.nl kwam daarbij niet verder dan een plek in de achterhoede. Sindsdien reed hij geen enkele wedstrijd meer.

Meest onbekende wereldkampioen
Dertien van de zestien schaatsers zijn genoemd dan. Alleen die van het Japanse New Balance trio, Shane Williamson, Saori Toi en Nana Takagi, zijn nog over. Het drietal zette dit jaar elk een stap. Williamson liet dat vooral in het voorseizoen zien en Toi bewees dat met haar debuut in het wereldbekercircuit. Takagi werd zelfs wereldkampioen. Misschien wel de meest onbekende wereldkampioen van het jaar. Samen met zusje Miho en Ayaka Kikuchi klopte ze Nederland met twee honderdsten op de ploegenachtervolging bij de WK afstanden in Heerenveen.

Met recht mag de conclusie worden getrokken dat de Nederlandse trainingsaanpak haar vruchten heeft afgeworpen voor de buitenlandse schaatsers. Medailles werden gewonnen en persoonlijke toptijden werden massaal verbeterd. Het gros van hen zal vermoedelijk ook komend jaar in dienst van een Nederlandse ploeg rijden. Wellicht wordt dat aantal zelfs nog uitgebreid.

Zie ook:
Nederland meer dan ooit in trek voor buitenlandse schaatsers

Powered by Calculate Your BMI
%d bloggers liken dit: